شاه آمفاکتوس سوم ×××

بی + هویت !!!

8hellion8 — Tue, 01 Jul 2008 00:17:18 GMT

۱ -

شاید داستان امروز قضیه همان چوپان دروغ گویی باشد که گوسفندهایش حرفهایش را باور ندارند و سگش محلش نمیگذارد

-----------------------------------------------------

۲ -

صحبت از جنگ در محافل سرد و گرم چشیده و هیچ از زندگی نفهمیده داغ داغ است

وقتی قسمتهای عریان سیاست را کنار هم قرار می دهیم می بینیم

عراق در کلیت شکست خورده و جنگ در آنجا خیابانی و بر ضد نیروهای خودی دنبال می شود

کره شمالی نیز با اتکا به سیاست و اهرم اقتصاد از پای در آمده

و در این میان

حتمن بیاید دارید این دو کشور همراه با ایران سه محور شرارت و یا مثلث شرارت نامیده می شدند با این اوصاف یک ضلع باقی مانده تنها معادله مجهول این داستان است

-----------------------------------------------------

۳ -

به قول خورخه : "چون مردی در ابتدای کارزار زخمی بر ندارد خود را زخم ناپذیر می پندارد"

این مثل درست در مورد ایران صدق می کند در حالی که گذشت زمان تاثیرهای مختلفی بروی خلق خوی ساکنان سرزمینمان گذاشته است

-----------------------------------------------------

۴ -

جوانهای امروز که از آنها به عنوان پشتوانه مملکت در مواقع جنگ نام برده می شود میهن پرستیشان آب رفته عده ای با ذهنیت حمله آمریکا در دلشان قند قندیل می بندد و صلاح آینده خود و دیگران را در این هدیه آسمانی می بینند

عده ای دیگر از هم اکنون بدنبال سوارخ موش می گردند

و دسته ای هم نه از روی میهن پرستی بلکه تربیتشان داده اند تا در مواقع بحران پیشقدم شوند آنها شعارشان این است شهادت هنر مردان خداست

-----------------------------------------------------

۵ -

در کل می توانم اینگونه تفسیر کنم

عده ای برایشان مهم نیست

گروهی برایشان مهم است

و دسته ای برایشان مهم نیست که مهم است !!!

GREET

8hellion8 — Thu, 19 Jun 2008 02:12:18 GMT

شاید با خواندن متن زیر نتیجه گیری شما چیزی شبیه به این باشد " نصفه خالی لیوان ... !!! "

مسلما چون اتفاقات برای من رخ نداده و فقط بازگو کننده آنها هستم نمی توان به جزئیات آن اطمینان داشت اما امیدوارم به کلیت آن نیز خدشه وارد نسازید .

مطلبی که هم اکنون ممکن است ترغیب شده باشید به خواندنش از زبان کسی نقل میشود ، که قبل از آن ندیده بودم و بگونه ای که او به سمت ناکجا می رفت بعید می دانم بار دیگر ببینمش ... (چگونگی آشنایی من با او خود می تواند داستانی مجزا باشد و نیازی نیست در اینجا به آن اشاره کنم )

چهره ای زمخت و مردانه داشت که ابروان پر پشتش او را فردی خشن و منفور جلوه میداد ، به این ترکیب چشمهای سبز و رنگ پریده و ته ریشی سمباده گونه را اضافه کنید ، با این تفاسیر داشتن شانه های پهن و دستهایی با ناخونهای جویده شده نمی تواند برایتان چندان عجیب باشد

تنها این مشخصات نبود که او را از دیگران متمایز میکرد بلکه لحن و ادبیات گفتاریش که لهجه ای عجیب داشت مشخصه دیگری برای غربال وی بود

انسان فرهیخته و معصومی بنظر نمی رسید

خودش را اینگونه معرفی کرد :

***

اسمم گریت (به معنای تاسف ) است و از آن قبیل اسامیست که چند پهلو بوده و معانای دیگری هم می دهد ، در جایی که زندگی میکردم ارج و قربی در نزد دیگران داشتم که آن هم از صدقه سر پدری بود که اکنون خاکسترش را باد ، با خود به اطراف می برد .

در محله ای فقیر نشین سکونت داشتم پدرم روزگاری بزن بهادر و عیاش محل بود که در دزدی و قمار اسم و رسمی در آن منطقه بهم زده بود اما با درگذشتش تمام آن خاطره های بد از ذهن مردم پاک شد .

دلیلش را از هرکس در آن حوالی سوال کنید بی شک برایتان از آن واقعه ای می گوید که بگونه ای افسانه مانند قهرمان ماجرا برای نجات دختری خردسال به درون خانه ای در حال سوختن وارد می شود و با بدنش پلی برای عبور او از آتش می سازد تنها بازمانده حادثه یعنی همان دختر ، چیزی از آن روزها بخاطر نداشت اما ذهن خلاق افسانه پردازان ، که در محله های قدیمی رونقش دو چندان است باعث داستان سرایی های گوناگون و گاهی اغراق آمیز گشته بود

دختر بعد از گذشت سالها ، زیبا و موقر و پر کرشمه شده بود و زینت بخش تمام خوبیهایش یادگار اجدادیش بود که همیشه به گردن می آویخت ، یادگاری الماس نشان که افراد زیادی با پیشنهادهای وسوسه آمیز و پر منفعت بدنبالش بودند ، اما دختر حتی در بدترین شرایط مالی حاضر نشده بود تنها نشان گذشته پر جلالش را از خود دور کند " طبق روایات بسیار که گوش به گوش پیچیده است بارها اتفاق افتاده بود ، افرادی با نقشه های پلید و غیر انسانی برای بدست آوردن گلوبند دست بکار شوند اما هیچکدام نتوانسته بودند نقشه خود را عملی کنند شاید بهمین خاطر بود که گلوبند را طلسم شده می خواندند در جایی هم اشاره شده به اینکه تا وقتی گلوبند وارث دارد طلسم آن پا برجاست ... " من هم از پدرم بصورت جسته و گریخته شنیده بودم ارزش بالای گلوبند را و اینکه هیچ کس جرات ندارد به آن دست درازی کند ... "

دختر بعد از آتش سوزی در میان آورهای خانه گلوبند الماس نشان خانوادگی اش را باز یافته بود . خوب بخاطر دارم همانجا بود که برای اولین بار میان آوار و خاکستر ، بوی دود و حس غربت ، به هم برخوردیم جایی که هر دو اشک می ریختیم و خرابه ها را بدنبال پدرهایمان زیرو رو می کردیم ، تلاش من بی ثمر ماند اما دختر لااقل توانست گلوبند یادگاری را پیدا کند ، کمی آنطرفتر من بودم با زخمهایی بروی تن که از بد مستی و کتکهای پدرم بجا مانده بود و روح آزرده ای که همیشه از او بیادگار خواهم داشت

با اینحال پدرم قهرمانی بود که ناخود آگاه باعث افتخارم میشد و من بارها و بارها اعلام کرده بود می خواهم جا پای پدر بگذارم و اطرافیانم همیشه مرا ترغیب می کردند تا به خواسته ام برسم

هر بار که دختر را می دیدم فکرم درگیر می شد ، روحم آزرده میگشت و قلبم می تپید سه حسی که مثلث وجودی مرا تشکیل می داد

گاهی آنقدر با دیدنش پریشان می شدم که دیگران هم به این باور رسیدند که من عاشقش شده ام و این چیزی جز حقیقت نبود ، در عشق من و محق بودنم نسبت به او آنقدر شهره عام و خاص بودم که در جشن و پایکوبی ها هیچ کس به خود اجازه نمی داد با او برقصد و هنگام رقص تانگو دست من را در دستان دختر میگذاشتند و برایشان عجیب نبود اگر من تانگو را چسبیده به او اجرا کنم ( میزان علاقه من به او می تواند منظومه عاشقانه ای شود اما بیش از این در توانم نیست که راجع به آن سخن بگویم )

15 سال از درگذشت پدرم رفته بود و من هر شب با خود درگیر بودم ، کلنجاری که همراه بود با تصاویری از گذشته ، هجوم فکرهای پلید و انسانی ، که دیوانه وار در مغزم شعله میکشید ، شبها آنقدر فکر میکردم و دنبال راه حلی برای فکر نکردن می گشتم که نزدیک صبحدم تازه چشمهایم بر هم می رفت و شاید کمی می خوابیدم !!!

تا اینکه نمی دانم یک شب چه اتفاقی باعث شده بود که من با خیال آسوده در خواب باشم و رویای پدر را میسر شده ببینم و لبخند پدرم را که در واقعیت هیچگاه بخاطر نداشتم بر لبانش نظاره کنم در این رویا غوطه ور بودم که صدای داد مردان و جیغهای ممتد زنان مرا از خواب پراند ، با سرعت از خانه خارج شدم تشبیه چندان هوشمندانه ای نیست اما در ابتدا بخیالم ماه آتش گرفته بود ، تا اینکه دود سیاه و انباشته ای که در آسمان پف میکرد توجه مرا به سمت خود سوق داد ، چشمهایم را بستم و راه خود را با عجله از میان مردم باز کردم گرمای آتش تنها راهنمای من بود چشمهای را که گشودم کابوسهایم یخ زد ، خانه دختر در آتش می سوخت و من هاج و واج بودم ، وقتی بخود آمدم در وردی خانه را دیدم که از زوارهایش زبانه آتش گر میگرفت ، اوضاع خوفناک به نظر می رسید به خود جرات دادم سطل آبی روی سرم ریختم و در ورودی خانه را با چندین لگد از لولا خارج کردم ، راهروی منتهی به اتاق دختر قابل دسترس بود ، آتش روی دیوارها می خزید ، اینگونه که مشهود بود کسی به عمد دیوارها را به نفت و یا چیزی شبیه به آن آغشته کرده بود ، شعله های نارنجی و زرد بیشتر بخاطرم مانده است پشت درب اتاق دختر مکثی کردم و یادم به شجاعت و یا حماقت پدرم افتاد ، به اینکه چه دلیلی داشت جان خود را به خطر بیاندازد ، چند لگد آرام به در زدم و در جواب صدای بی رمق و کم جانی همراه با سرفه اسمم را صدا زد : گریت ( به معنای داد )

تصمیم گرفتم به قیمت جان خودم هم که شده او را از آن مخمصه نجات دهم به دیوار تکیه دادم تا شاید بتوانم به ندای قلبم گوش کنم اما لباسهایم آتش گرفت و تنها راه نجاتم قبل از انکه در آغوش شعله ها جان بدهم همین کاری بود که کردم یعنی بیرون جهیدن از خانه مشتعل ...

با صورتی دوده گرفته و برافروخته خارج شدم ، می توانستم حدس بزنم که همگان انتظارشان مشاهده خروج دختر بود تا من .

دیگر کاری از دست کسی بر نمی آمد دیوارها فرو میریخت و از خانه فقط چارچوبی بجا می ماند ، مردم که دیگر نا امید بودند خود را از معرکه دور می کردند و به خانه هایشان می رفتند تنها من بودم که گوشه ای بهت زده نشسته و نمی دانستم این آتش درون من است و یا آتش روبرویم که دارد فرو کش میکند

اطرافم را نظاره کردم ، از آن قائله فقط من بجا مانده بودم و بوی دود ، به میان آوارهای خانه رفتم و مانند دیوانها بین خاکستر می غلتیدم و آنها را زیر و رو میکردم ...

====

وقتی حرفای گریت تمام شد ، عرق روی پیشانی پهن و کوتاهش نشسته بود و گونه هایش می لرزید ...

من نیز که به شدت تحت تاثیر ناکامی های او قرار داشتم حس میکردم چهره ام در هم و پکر است ...

دستش را در جیب کتش فرو کرد و دستمالی را روی میز گذاشت و از میانش گلوبندی الماس نشان را در مشتش گرفت و دستمال را که با لرزش دستهایش همراه بود به صورت و گونه هایش کشید و بار دیگر گلوبند را بین آن مخفی کرد

-------------------------------

نمی دانم ذهنیتتان به کدام سمت گرایش دارد

می تواند گریت ( به معنای تصادف ) داستان مردی باشد که حادثه های غم انگیز و پی در پی بهمراه عشقی ناکام باعث شد زندگی برایش مانند جهنمی دردناک جلوه داده شود

و از آن طرف گریت ( به معنای تلافی ) داستان مردی است که نقشه نا تمام پدرش که دزدیدن گلوبند باشد را عاقلانه تر و حساب شده تر اجرا کرد و گاهی نمی خواست باور کند تا چه حد شریر و ناپاک است ...

====================

آخرش :

از تمام دوستان که در این مدت مرا از یاد نبرده و هر از گاهی شماتت گونه مرا فرا می خواندند نهایت سپاس را داشته و قدر دان آنها هستم و امیدوارم درک کنید اگر در آینده هم نتوانم به شکلی مناسب جوابگوی نظراتتان باشم ( ادیت متن بالا تازه تمام شده مخم گ.وز پیچه این کلمات سلمبه قلمبه رو هم جدی نگیرید )

" اگر کسی نامی مناسب تر بری داستان بالا سراغ دارد لطفا عنوان کند "

شاه آمفاکتوس سوم ***

تابستانی سردتر از زمستان ... ( بیاد اداور گذشته +) و اطلاعیه !!!

8hellion8 — Sun, 25 May 2008 23:37:18 GMT

خدا بازم ، تابستونه

کفشام شده پاره پوره

نه انگاری ، زمستونه

سرمای فقر می سوزنه !!!

خدا بابام تو زندونه

تا کی اون تو می مونه ؟؟؟

صدای تو ، آشپزخونه

نه قابلمه اس نه قلیونه

مامان وقتی پریشونه

هق هقش میپیچه تو خونه

غم مامان ، لقمه نونه

اجاره ی ، صاحب خونه

میگه خدا ، مهربونه

روزی رو اون می رسونه

اما اینا نیست بهونه

از تو از این ، زمونه

چیزه دیگه ای درمیونه

سوزش دل ، از درونه

چرا بابا تو زندونه !!!

به خاطر ، یه دیوونه

که اونم از ، خودمونه

لیلا خواهره ، دردونه

اون بودکه گفت گشنمونه

حرف تو دلش نمی مونه

من که میگم یه حیوونه

البته حالا ، پشیمونه

این چیزا رو نمی دونه

آه خدا روزه چندومه ؟؟؟

که بابایی توی زندونه

---

خدا ، صدای اذونه !!!

این خط و اینم نشونه

مامان چشمش گریونه

نگاش روبه ، آسمونه

اوضاع همین جور بمونه

مامانم میره دیونه خونه

نزار اونم شه ، روونه

مامانی خیلی جوونه

لباس میدوزه شبونه

پیرهن زنونه ، مردونه

مامان وقت ، صبحونه

جای کره که ، گرونه

لیلا رو خوب می خندونه

تا یادش بره نمی تونه

کره رو ، بماله ، رو نونه

----

گرممونه ؟ سردمونه ؟

زمستونه ؟ تابستونه ؟

دلم می خواد یه هندونه

سرد و شیرین و بی دونه

که بابای ، قاچش کُنه

اما چه حیف ، تو زندونه !!!

-------------------------------

توجه بر انگیز !!! :::

اطلاعیه

خیلی ناگهانی عزممان را جزم کردیم و مسافرتی را مهیا

تا شاید بدینوسیله تمدد اعصابی شود و رها شویم از این رخوت !!!

و از آنجایی که برای شاهان نیک سیرت همیشه منزلگاهی وجود دارد که در آن بیاسایند

ابتدای امر به طهران می رویم و سپس قدوم مبارک را به ویلای سلطنتیمان واقع در شمال میگذاریم ( هیچگاه برنامه ریزی مان درست و درمان نبوده اما در دستور کار سفر به اصفهان نیز گنجانده شده است )

من باب همین امر برای مدتی از کاخ و وان سلطنتی دور می شویم

توجه داشته باشید که این اطلاعیه بدین منظر نمی باشد که هر از گاهی با ورود به دنیای مجازی قصد سرکشی به قلمروی تحت سیطره امان نکرده و از آن بی اطلاع بمانیم ...

شاه آمفاکتوس سوم ***

تحول !!!

8hellion8 — Mon, 12 May 2008 00:06:18 GMT

شعار های روی دیوار ، خط کشی عابر پیاده ، ساختمانها ...

حتی بساطی که ، کنار پیاده رو ، پر و پخش زمین بود ، آشنا می نمود

اما نمی دانستم ، کجایم و چه می خواهم !!!

پریشان بودم و بهت زده ...

یک اسم ...

فقط یک اسم را بیاد داشتم

و این همان اسمی بود که کنار بساط ، روی زمین با واکس نوشته شده بود " علی واکسی " !!!

اطراف را بار دیگر نگریستم و

تازه ، متوجه ازدحام جمعیت شدم

مردمی که وسط خیابان ، حلقه زده و چشمهایشان از حدقه ، بیرون آمده بود .

در آن میان که همه نگاهشان به یک نقطه متمرکز بود ، پیرمردی دست به سینه کنار دیوار ایستاده و به آسمان می نگریست .

به سمت جمعیت گام برداشتم

کنجکاو بودم بدانم ، چه چیزی آنها را اینچنین بر آشفته

با صدای بلند ، بگونه ای که صدایم را بشنود ، از پسر جوانی که موهایش چندین سانتیمتر به قدش افزوده بود و از میان جمعیت خودش را بسختی بیرون می راند پرسیدم ، چه اتفاقی رخ داده ؟؟؟ ، جوانک گوشی موبایلی به دست داشت ، بی توجه به سوالم شماره ای را گرفت و برای دوستش اینگونه توضیح داد ، : فیلم برداریی کردم با گوشی که جان میدهد برای بلوتوث بازی ، تصویر مردی است که با ماشینی تصادف کرده و جان به لب که نه ، دل روده اش به لبش رسیده ...

روی صحبتش با من نبود ، اما قضیه را برایم روشن کرد

لحظه به لحظه بر دایره نظاره کنندگان افزوده می شد ، و نا خودآگاه من نیز همراه شدم ، و توانستم خیلی زود و البته راحت به صف اول برسم

تمام تمرکزم را جمع ، و منهای سر و صدای اطرافم کردم

مردی را دیدم که به شکل دلخراشی ، متلاشی شده بود

بی آنکه دلیلش را بدانم ، احساس کردم راحت شده ، و برایش ناراحت نیستم !!!

برایم مسخره می نمود افرادی که اشک می ریختند ، بی آنکه بداند برای چه و برای چه کسی ؟

می شنیدیم ، صدای افرادی ناشناس را که می شد حدس زد اولین بار باشد که آن مرد بی جان را ، می بینند ، اما وصفش را اینچنین می کردند ، انسان خوبی بود !!!

و من با پوزخندی همراه با کنایه گفتم شاید هم هیچگاه ، آدم نبوده ؟

همانگونه که خود را به محل حادثه رسانده بودم بیرون آمده و نگاهم بار دیگر ، درگیر اسمی شد که روی زمین با واکس نوشته شده بود

چندین ثانیه ، یا دقیقه یا ... ، زمان را از دست داده بودم و چشمهایم خیره بود ، به بساطی که بنظر می رسید کسی آنها را به عمد در هم ریخته .

ناگهان تمام اتفاقات را دقیقا به خاطر آوردم :

یادم آمد ، قراری داشتم در آن اطراف ، که بهتر دیدم کفشهایم را برای واکس زدن جلوی همین واکس فروش بگیرم ، تا نو ، نوا شود ، بنابراین با لحن خرد کننده ای گفتم یالا واکس بزن ، می خواهم بروم ...

همزمان با شروع به کار او ، موبایلم زنگ خورد و مشغول صحبت شدم .

وقتی آن مرد کفشهایم را برق انداخت ، بی توجه به مکالمه ای که در حال انجامش بودم ، از من طلب 200 تومان پول کرد ، و با تکرار این در خواست باعث شد از کوره در بروم ، و عصبانیتم را با زدن زیر جعبه کار ، و بهم ریختن بساطش نشان دهم ، از آن صحنه خوب بخاطر دارم چشمهای مردی را که بجای پرخاشگری به دنبال بُورس واکسش میگشت .

آنقدر مغشوش بودم که متوجه افتادن گوشی موبایلم کنار بساطش نشدم ، سرم را زیر ، و با چندین ناسزا از کنارش دور گشتم ، واکس فروش به دنبالم دوید ، وسط خیابان که رسیدم خودش را به دو قدمی من رسانده بود و فریاد زد ، آقا موبایلتان را جا گذاشته اید ، که ...

صدای ترمز ماشین آخرین چیزی است که بیاد می آورم .... !!!

---

اشک در چشمهایم دوید ...

احساس کردم غمگین ترین فرد روی زمینم ...

و آن مرد ، که مُرد ، مرد ترین !!!

سرم گیج می رفت ، کنار بساط علی واکسی نشستم و به جمعیتی که غل می زد نگریستم ، دردناک بود ، لااقل برای من ...

در همین حال و هوا بودم ، که چهره مردی رنگ پریده را دیدم که موبایل به دست ، خود را از میان جمعیت بیرون می آورد!!!

چشمهایم را تنگ کردم و دقیقتر شدم او همان مرد واکس فروش بود .

باورم نداشتم اما ...

خودش بود ...

...

از شدت خوشحالی ، دستم را رو به آسمان دراز کردم ، چشمهایم را بستم و فریاد زدم می خواهم از امروز کسی دیگر شوم و بار دیگر خوشحالی خودم را بلندتر فریاد زدم ...

----

در حالی که صدایم میلرزید

دستی را روی شانه هایم حس کردم ، سرد بود ، اما مرا سوزاند !!!

دست متعلق به همان پیرمردی بود که کنار دیوار ایستاده و به آسمان می نگریست ...

آرام دهانش را به گوشهایم نزدیک کرد و نجوا کنان گفت :

...

بس کن تو قبلا مرده ای !!!

--------------------------

اضافات :

گاری چی مرده بود وُ

تو پای پیاده ؟؟؟

برای دیر کردت

اینهمه سال

بهانه ای ، ، ، تازه بیار !!!

برای منی که خوب میداند

... پا برهنه هم می توان رسید ...

---

"بی" خوابی ...

8hellion8 — Thu, 01 May 2008 00:09:18 GMT

تنهای ..................... تنها

بی لباسی فاخر

موهایت شرجی وُ

دلت دریا

نه

گلوبند مروارید ،

نه

دستبندی طلا

. . .

چشمهایت بسته

رو به دنیا

زبانت بند آمده ،

( سکوت )

نه رمق مانده وُ

نه ، نا

بی سرپناه

تنهای .................... تنها

دوستت دارم

( سکوت )

همین گونه

که هستی

لخت

در آغوش من

بدون دیروز وُ

ترسی از فردا

( سکوت )

آخرش :

~~( سکوت )~~

معادله چند معلومه !!!

8hellion8 — Mon, 21 Apr 2008 23:36:18 GMT

===========

جوان = ~~جوان~~

زیر خط فقر = فقر

انحراف جنسی = جنسی

سیاست خارجی = DIPLOMACY

دولت نهم = دولت دولت دولت دولت دولت دولت دولت دولت دولت

سهمیه بندی بنزین = بنز *

تورم = تورم

فاصله طبقاتی = ط ب ق ا ت ی

تهاجم فرهنگی = farhangi

بیکاری = ╜êô$╪Ӡ̕��Ū

سانسور = ...

==========

~~جوان~~ + فقر + جنسی + DIPLOMACI + ( دولت * 9 ) + بنز + تورم + ط ب ق ا ت ی + farhangi + (╜êô$╪Ӡ̕��Ū) + ... =

ایران

==========

آخرش :

* (( ی و نون !!! ) سهمیه بندی شد)

جملات همایونی شاه آمفاکتوس سوم (9)

8hellion8 — Fri, 18 Apr 2008 00:06:18 GMT

اینروزها ، سراغم را ، از "بی" بگیرید که "با" نیستم !!!*

===

بی تو ، تمام فاصله ها بوی غربت میدهد !!! **

===

برای فرار از خود چمدانهایم را نبستم فقط چشمهایم را بستم ...و ... رفتم !!! ***

آخرش :

توضیحهات ضروری :

* "بی" مانند : بی حال ، بی حوصله ، بیداد !!!

** جمله دوم مخاطب خاصی ندارد !!!

*** وبلاگ تعطیل نیست فقط باید کمی "با" شوم !!! ( بزودی )

Technorati Profile